Wednesday
Sunday
08-11-2009, ഞായറാഴ്ച, (കവിതയല്ല..കുത്തിക്കുറിപ്പുകള്)
നിര്ദ്ദയമായി
ചവുട്ടിയരയ്ക്കപ്പെട്ട
കാലഘട്ടത്തിന്റെ
വക്കുകളില്
കുത്തിക്കീറുന്നതു കൊണ്ടാവാം
വാക്കുകളില്
എപ്പോഴുമീ ചോരമണക്കുന്നത്.
പ്രിയതരമായതെന്തിനുമേതിനും
ചൂണ്ടുവിരല്
കൊടുത്തുതന്നെയാവും
നിലവിളികളൊക്കെയും
ഇത്രമാത്രം
കനത്തും തുടങ്ങിയത്.
എങ്കിലും
സ്വാര്ത്ഥതയുടെ
പുറംചട്ടയിട്ട
ചില കെട്ടിപ്പുണരലുകളെ
തിരിച്ചറിയാനുള്ള
സാമാന്യബോധത്തെ
ഏത് ഞരമ്പിലൂടെ
കുത്തിയിറക്കിയാവണം
ശീലമാക്കേണ്ടത്?
ചവുട്ടിയരയ്ക്കപ്പെട്ട
കാലഘട്ടത്തിന്റെ
വക്കുകളില്
കുത്തിക്കീറുന്നതു കൊണ്ടാവാം
വാക്കുകളില്
എപ്പോഴുമീ ചോരമണക്കുന്നത്.
പ്രിയതരമായതെന്തിനുമേതിനും
ചൂണ്ടുവിരല്
കൊടുത്തുതന്നെയാവും
നിലവിളികളൊക്കെയും
ഇത്രമാത്രം
കനത്തും തുടങ്ങിയത്.
എങ്കിലും
സ്വാര്ത്ഥതയുടെ
പുറംചട്ടയിട്ട
ചില കെട്ടിപ്പുണരലുകളെ
തിരിച്ചറിയാനുള്ള
സാമാന്യബോധത്തെ
ഏത് ഞരമ്പിലൂടെ
കുത്തിയിറക്കിയാവണം
ശീലമാക്കേണ്ടത്?
Saturday
അവനിവിടെത്തന്നെയുള്ളപ്പോള്..
ഇനി ദിവസവും അധികം ഇല്ല.
സമയം തീ൪ന്നാല് പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എന്തോ കഥ മനസ്സുഖം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. ഒരിക്കലും ഞാനൊരു നല്ല എഴുത്തുകാരനാവില്ല.
പക്ഷെ എന്നാലും എഴുതും. മരണം വരെ......
എന്റെ എഴുത്ത് എന്നെ എന്നെങ്കിലുംരക്ഷപെടുത്തുമെന്ന് ഞാന് കരുതുന്നില്ല.
പക്ഷെ കാലങ്ങള്ക്കുശേഷം ആരെങ്കിലും പറയണം അയാള് ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. വെറുതെ...
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള് (Atom)
